Psikoloji

Ya yaşadığımız acılar ilk günkü gibi yakıp kavursaydı?

Yazar:  | 

Canımız yandığında, “hayatım mahvoldu” dediğimiz ilk anda beyin bunu kabullenmekte zorluk çeker.

Kimisi konuşup yaşadıklarını anlatmayı seçer, kimisi de acısını ve hüznünü içinde yaşayıp yaşatmayı…

Çevremizde bizi fark eden, görebilen herkesin söylediği, ondan başka bir söz yokmuş gibi sürekli dile getirdikleri söz gelir kulaklarımıza:”Geçeeerrr”. İçten içe kızarsın bu sözü söyleyen herkese! O günler çok uzaktaymış gibi gelir sana. Doğru söylerler geçer… Geçer geçmesine…

Zaman geçiyor, geçmez sandığımız her şey gibi. Yaşadığımız acılar da bunlardan sadece biri.

Bugün, şimdi hatta geçmez sandığımız şu anın bile bir tekrarı yok. Bazen acıyı sahipleniriz, sevip sardıkça geçeceğini sanırız. Bazen acıya alışmışızdır, bazen de vazgeçmekten korkarız.

Çünkü sahiplenmekten başka bildiğimiz bir şey yoktur!

Neyse ki her acı, diğer yaşadığımız tüm duygular gibi geçicidir. Kapanmayan hiç bir yara, geçmeyen hiç bir acı yok… Her kahkahanın bir sonu olduğu gibi, her gözyaşının da bir sonu vardır. Ben dününü unut, geleceğe odaklan demiyorum. Ben diyorum ki, bugününü kaybetme! Geçmişinde yaşadığın acılarına da sarıl, kahkahalarına da!

Hayatta neyin ne zaman olacağına dair hiçbir şey bilmiyoruz.

Şimdi; büyük bir acın olmadığına sevin ve sanki daha büyük bir mutluluk olamazmış gibi gördüğün, tattığın tüm güzelliklere doyasıya sarıl!

Hepimizin dilinde, “bir gün öleceğiz” sözü…

Fakat hiç birimiz ne zaman olacağını bilmiyoruz.

Ben de diyorum ki:

Yeter ki yaşadığın AN ‘a sahip çık!

Düşünsene!

Ya yaşadığımız tüm acılar ilk günkü gibi yakıp kavursaydı?

Bir rahatlayıp kendine gel ve bir gün yaşadığın her şeyin bir sonu olacağını unutma!

Hadi, bir kere de kendin için bir şey yap!

Seni bekliyorum…

 

Psikolog Tuba Dadaşoğlu

E-mail: tuba.dadasoglu@hotmail.com

instagram: psikolog.tubadadasoglu

Sohbet

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir